Predatör dergilerdeki makaleler ya çok az atıf alıyor ya da hiç atıf almıyor

Yeni bir araştırmaya göre, “predatör” dergilerde yayınlanan her 10 makaleden altısı, 5 yıllık bir dönemde tek bir atıf bile almadı.

Pek çok açık erişimli dergi gibi, predatör dergiler de yazarlardan yayınlamaları için ücret talep ediyor, ancak çok az cüzi ücretler talep ediyorlar. Bu dergilerde hakem değerlendirmesi veya editör kontrolleri yoktur ve genellikle agresif pazarlama taktikleri kullanılır.

Utah Üniversitesi’nde dekan yardımcısı olan Rick Anderson, yağmacı/predatör dergi makalelerinin %40’ının en az bir atıf alması sonucunun “oldukça endişe verici” olduğunu söylüyor.

Son yıllarda yağmacı dergilerin sayısının artması araştırmacılar arasında alarma neden oldu. Önceki araştırmalar, yazarlarının ağırlıklı olarak Afrika ve Asya’da olduğunu ve bazılarının hızlı ve kolay yayınlamak için ya da akademik yükselme/kurumsal gereksinimleri karşılamak için yağmacı dergilere yöneldiğini ortaya koydu. Ancak bazı kesimler, bu dergilerin vasat veya sorunlu araştırmaların çoğalmasına neden olmasından endişe duyuyor.

Görsel: Zehra Taşkın (CC-BY)

Björk ve meslektaşları, Cabell’s International bilgi servisi tarafından derlenen bu tür 10.000 başlıktan oluşan listeden rastgele 250 dergi seçti. Ekip daha sonra 2014 yılında yayınlanan her dergide bir makale seçti. Makalelerin çoğu doğa ve sosyal bilimler alanındaydı. Karşılaştırma için araştırmacılar, kalite standartlarını karşılayan bilim dergilerini içeren Elsevier’in Scopus veritabanından 2014 tarihli 250 makale seçti.

Scopus ve yaygın olarak kullanılan diğer alıntı veri tabanları yağmacı dergilerin çoğunu listelemediğinden, ekip alıntıları saymak için Google Akademik’i (Google Scholar) kullandı. Yağmacı dergilerdeki makalelerin %60’ı hiçbir atıf almadı, buna karşılık hakemli dergilerdeki makalelerin sadece %9’u atıf almadı.

Ottawa Hastanesi Araştırma Enstitüsü’nde klinik epidemiyoloji araştırmacısı olan Kelly Cobey, “Bunu görmek harika,” diyor. Ancak alana göre atıf oranlarındaki değişikliklerin karşılaştırmaları etkileyebileceğini ve Cabell’in listesinin tüm yağmacı dergileri yakalayamayabileceğini belirtiyor.

Björk, bu faktörlerin sonuçları çok fazla değiştireceğini düşünmüyor. Ancak kendisi ve meslektaşları, diğer çalışmaların, örneğin sosyal medya gibi, bilimsel literatür dışında yağmacı dergi makalelerine ne sıklıkla atıfta bulunulduğunu incelemesi gerektiğini söylüyor.

Cobey, kimse okumasa bile, yağmacı dergilerin sorun olduğunu söylüyor.

Kaynak: Articles in ‘predatory’ journals receive few or no citations. By Jeffrey Brainard

Akademik yayıncılık ile ilgili diğer yazılarımıza mikrotartışma kategorimizden ulaşabilirsiniz.


Bizi instagramtwitter ve facebook‘tan da takip edebilirsiniz.

Predatör Dergilerdeki Makaleler Ne Kadar Atıf Alıyor?
Paylaşın, herkes okusun:

Yazı dolaşımı


Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir